Sprawozdanie z seminarium podsumowującego projekt "Klimatolodzy na rzecz zwiększenia partycypacji obywatelskiej".

 

 

W dniach 12 i 13 września 2015 roku w Krakowie w Instytucie Geografii i Gospodarki Przestrzennej Uniwersytetu Jagiellońskiego odbyło się dwudniowe seminarium podsumowujące projekt "Klimatolodzy na rzecz zwiększenia partycypacji obywatelskiej". Projekt ten, realizowany w ramach programu Obywatele dla Demokracji finansowany jest z Funduszy EOG. W seminarium brało udział 51 uczestników, prawie z całej Polski. Dominowali entuzjaści meteorologii, Łowcy Burz, doktoranci i studenci z najlepszych polskich uczelni, m.in. Uniwersytetu Jagiellońskiego, Warszawskiego, Śląskiego, Wrocławskiego, Poznańskiego i Szczecińskiego oraz UMCS w Lublinie. Seminarium miało charakter dyskusji panelowej, do udziału w której poproszono wybitnych specjalistów z zakresu meteorologii, klimatologii, statystyki i prawa, a także amatorów meteorologii i Łowców Burz.

 

Link do reportażu video z seminarium

 

Pierwszy dzień seminarium poświęcony był problemom z zakresu meteorologii i klimatologii, natomiast drugi - zagadnieniom prawnym dostępu do danych meteorologicznych.

Każdy panel poprzedzony był krótkim wstępem moderatora, następnie panelista przedstawiał około 10-15 minutową prezentację, która stanowiła inspirację do dyskusji ogólnej, prowadzonej i podsumowanej na końcu przez moderatora.

Panel pierwszy, którego moderatorem była dr hab. Dorota Matuszko z UJ był podsumowaniem projektu w zakresie zasad prowadzenia  pomiarów i obserwacji meteorologicznych. Jego celem była dyskusja nad możliwością wykorzystania danych meteorologicznych ze stacji profesjonalnych i amatorskich oraz wymiana doświadczeń na temat przyrządów oraz metod pomiarów i obserwacji meteorologicznych. Jako pierwszy wystąpił dr Marek Błaś z UWr, który przedstawił bazę stacji meteorologicznych utworzonych przez SKP w ramach projektu "Klimatolodzy na rzecz zwiększenia partycypacji obywatelskiej". Następnie dr Krzysztof Siwek z UMCS w Lublinie omówił problemy związane z wykonywaniem pomiarów meteorologicznych na profesjonalnych i amatorskich stacjach pomiarowych. Warto zapamiętać podstawowy wniosek z tego wystąpienia: Zachowanie standardów sprzętowych i pomiarowych stanowi warunek sine qua non poprawnych wyników, niezależnie od tego, czy jest to stacja amatorska, czy profesjonalna. Mgr Jakub Soroka - wieloletni obserwator na stacji synoptycznej IMGW i zimownik na 32 wyprawie w Polskiej Stacji Polarnej w Hornsundzie na przykładzie PSHM (ze szczególnym uwzględnieniem stacji I i II rzędu, tzw. synoptycznych) zaprezentował proces przechodzenia od przyrządów obsługiwanych przez obserwatora do urządzeń automatycznych. W służbie meteorologicznej w Polsce proces automatyzacji znacznie przyspieszył na przełomie XX i XXI wieku. Na stacjach synoptycznych zainstalowano automatyczne stacje meteorologiczne fińskiej firmy Vaisala wraz czujnikami m.in. temperatury i wilgotności powietrza, ciśnienia powietrza, kierunku i prędkości wiatru. Od 2004 r. dane z przyrządów automatycznych zaczęły być danymi podstawowymi, a przyrządy obsługiwane przez obserwatorów były traktowane jako zapasowe. W 2014 r. większość przyrządów tradycyjnych na stacjach synoptycznych została wycofana z użytku (w tym termometry rtęciowe). Warto o tym pamiętać przy analizach wieloletnich danych pomiarowych, gdyż zamiana przyrządu jest przyczyną zerwania jednorodności serii klimatologicznych.

Panel drugi dotyczył problemu danych meteorologicznych oraz metod opracowań klimatologicznych i miał na celu udzielenie wskazówek dla pasjonatów meteorologii w tym zakresie. Moderatorem tego Panelu była dr hab. Elwira Żmudzka z UW. Na wstępie dwoje doktorantów z UJ – Angelika Palarz i Daniel Celiński-Mysław przedstawili reanalizy jako przykład ogólnodostępnych baz danych internetowych. Modele NCEP/NCAR, ERA-Interim, JRA-55, MERRA – lub regionalną – NARR, EURO4M stanowią stały model asymilacji danych meteorologicznych pozyskanych z różnych źródeł, w tym m.in. pomiary pochodzące ze stacji meteorologicznych i aerologicznych, oceaniczne dane COADS oraz zobrazowania satelitarne. Stosowana przy tworzeniu reanaliz, integracja różnorodnych danych wejściowych, ich powtórne przeanalizowanie oraz wieloetapowa weryfikacja pozwala na uzyskanie wiarygodnych, a przede wszystkich ciągłych tak czasowo, jak i przestrzenie informacji o stanie atmosfery. Dane wyjściowe są pozbawione braków w serii pomiarowej i tzw. błędów grubych wynikających przykładowo z pomyłek obserwatora, a jednocześnie w znacznym stopniu wygładzone. Użytkownikowi stwarza to możliwość korzystania z danych ciągłych tak w ujęciu czasowym, jak i przestrzennym – siatka punktów węzłowych o znanej rozdzielczości przestrzennej. W ramach dwóch kolejnych wystąpień: dr hab. Roberta Twardosza z UJ i prof. dr hab. Stanisława Węglarczyka z Politechniki Krakowskiej poruszono problem jednorodności i homogenizacji serii klimatologicznych. Zdaniem prof. Węglarczyka istnieją dwa problemy: (1) niejednoznaczny sens terminu jednorodność oraz (2) sposób stwierdzania (testowania) jednorodności. Problem pierwszy wymaga od badacza świadomości konkretnego (tj. w kontekście danych potrzeb) znaczenia terminu jednorodność, problem drugi związany jest z wyborem testu statystycznego, którego statystyka mierzy odstępstwo od przyjętego znaczenia jednorodności. Oba problemy zostały zilustrowane stosownymi przykładami.

 

W Panelu trzecim pt. Partycypacja pasjonatów meteorologii na rzecz pełnej otwartości danych meteorologicznych – współpraca i wymiana doświadczeń, moderatorka dr hab. Zuzanna Bielec - Bąkowska z UŚ wyjaśniła termin „partycypacja” i poddała pod dyskusję następujące zagadnienia: Dlaczego partycypujemy? Co chcemy osiągnąć? Co zyskujemy dzięki poszerzaniu lub/i kształtowaniu wiedzy o klimacie? W jaki sposób realizujemy nasz cel i jakich używany narzędzi? Kto jest adresatem naszych działań? Próbą odpowiedzi na te pytania były wystąpienia: Rola mass mediów w kształtowaniu percepcji społecznej o pogodzie i klimacie (dr hab. Anita Bokwa UJ), Amatorskie stowarzyszenia pasjonatów meteorologii (Wojciech Pilorz z UŚ), Strony internetowe pasjonatów meteorologii i klimatologii (Artur Surowiecki z UW). Dyskusja w tym panelu wzbudziła największe emocje i pozwoliła na zabranie głosu przez wielu uczestników seminarium. Zakończeniem pierwszego dnia była uroczysta kolacja w pubie „Kuranty”.

 

Moderatorem panelu czwartego pt. Aktywność społeczna i aktywność w biznesie przy wykorzystywaniu danych meteorologicznych w drugim dniu seminarium był dr Marek Chabior – koordynator projektu. Dyskusja toczyła się wokół zagadnień poruszonych w wystąpieniach Szymona Osowskiego (Sieć Obywatelska Watchdog Polska) na temat tworzenia koalicji oraz przykładów dobrych praktyk wykorzystania danych meteorologicznych, Zbigniewa Fałka (Instytut Kościuszki) na temat oprogramowania biznesowego do analizy strategicznej, w której wykorzystuje się dane publiczne oraz Artura Surowieckiego (Polscy Łowców Burz), który poruszył problem dostępu do danych radarowych w Polsce.

 

Dyskusję w Panelu piątym pt. Prawne aspekty dostępu do danych meteorologicznych prowadził Szymon Osowski (Sieć Obywatelska Watchdog Polska). Jako pierwszy wystąpił Dyrektor Departamentu Społeczeństwa Informacyjnego w Ministerstwie Administracji i Cyfryzacji, Pan Maciej Groń, który mówił na temat wyzwań Reuse w Polsce.

Piotr Skociński, ekspert ds. informatyzacji w swoim wystąpieniu wyraził pogląd, że w epoce powszechnej cyfryzacji i szerokiego dostępu do informacji wydawałoby się oczywistym, że organy państwa oraz jednostki sektora publicznego powinny przodować w udostępnianiu swoich zasobów informacyjnych. Wiele instytucji (instytuty naukowe, organy administracji, uczelnie publiczne) dysponują zbiorami danych oraz archiwami kluczowymi dla rozwoju nauki, dziedzin w których działają. Instytucje te powinny być zainteresowane udostępnianiem swoich zbiorów, ponieważ zarówno wymiana informacji między nimi, jak i udostępnianie ich np. prywatnym osobom (amatorom) może przyczynić się do uzupełnienia potrzebnych zbiorów jak i do pojawienia się nowych tez i koncepcji naukowych. Tak się jednak nie dzieje. W swoimi wystąpieniu skoncentrował się na systematyce przyczyn generujących problemy z poszerzaniem dostępności od informacji publicznych. Jako przyczyny problemów z poszerzaniem dostępu do danych publicznych wymienił: przyczyny organizacyjno-techniczne, przyczyny formalne i przyczyny biznesowe. Jako ostatni w tym panelu wystąpił dr Marek Chabior, który dokonał oceny aktualnego stanu prawnego i planowanych działań po zakończeniu projektu. Nowelizacje ustaw z 2011 r.: prawo wodne oraz o dostępie do informacji publicznej nie przyczyniły do „otwarcia” danych meteorologicznych przez IMGW. Stało się tak, ponieważ w okresie kiedy trwały prace nad ustawą o dostępie do informacji publicznej ustawodawca wyraził zgodę aby IMGW został Państwowym Instytutem Badawczym dzięki czemu uzyskał status podmiotu wyłączonego z ustawy o dostępie do informacji publicznej. Niepowodzeniem zakończyły się działania KRUP, KRASP i KRPUT, które wystąpiły wnioskiem o zmianę art. 110 ust. 3 i 4 ustawy prawo wodne w taki sposób aby dane wytwarzane przez IMGW i PIG były nieodpłatne udostępnianie danych dla uczelni. Do odrzucenia przyjętej przez Senat propozycji Rektorów wyższych uczelni doszło podczas posiedzenia Komisji Ochrony Środowiska w dniu 04.01.2011 r. (http://orka.sejm.gov.pl/Biuletyn.nsf/0/5DAEABC2D1C70B4CC125781C0050DEC4/$file/0455506.pdf), a następnie w Sejmie. Konsekwencją posiedzenia Komisji sejmowej była zmiana treści porozumienia jaką wprowadziło IMGW w dniu 18.01.2011 r. Nowe porozumienie zawiera niedozwolone zapisy (w § 5 i 8) m.in. mówiące o odpowiedzialności karnej i finansowej oraz że dane meteorologiczne są przedmiotem prawa autorskiego IMGW-PIB (www.imgw.pl/attachments/1205_porozumienie_uczelnie_imgw.doc). Doszło w ten sposób do naruszenia zasady równego traktowania, ponieważ uczelnie, które podpisały porozumienie przed 18.01.2011 r. takich zapisów nie posiadają.

W przygotowanych obecnie przez MAC założeniach projektu ustawy o ponownym wykorzystywaniu informacji sektora publicznego nie znalazły się dane wytwarzane przez IMGW. Stało się tak, mimo że w raporcie WISE dla Ministerstwa Infrastruktury z 2014 r. wskazano wprost, że: „Prace legislacyjne prowadzące do otwarcia kluczowych rodzajów ISP – na przykład danych meteorologicznych, kartograficznych, medycznych czy statystyki publicznej - są niezbędnym warunkiem dla zapewnienia powszechnej dostępności i wyższego poziomu wykorzystania informacji sektora publicznego w ramach Programu Operacyjnego Polska Cyfrowa.” (https://www.polskacyfrowa.gov.pl/media/1215/POPC_WISECC_ISP_raportkoncowy_922015.pdf).

Dane meteorologiczne powinny być dostępne w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej co wprost wynika z dyrektywy KE 2003/98/EC. Dyrektywa ta wymienia dane środowiskowe, w tym dane meteorologiczne, wśród 5 kluczowych obszarów ISP, których udostępnienie do ponownego wykorzystania powinno być priorytetem w całej Europie. Na konieczność nieodpłatnego otwarcia danych dla nauki, firm, organizacji pozarządowych i osób prywatnych wskazuje nowa Dyrektywa 2013/37/UE. Dodatkowo w lipcu 2014 r. Komisja Europejska opublikowała wytyczne dotyczące ponownego wykorzystania ISP (http://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=CELEX:52014XC0724(01), których celem było wskazanie standardów dotyczących licencjonowania, priorytetyzacji udostępnianych informacji oraz opłat, tak by zapewnić wzrost skali ponownego wykorzystania ISP w Europie.

 

Na zakończenie seminarium każdy uczestnik otrzymał zaświadczenie i pendrive z wgranymi prezentacjami panelistów.

 

Za stronę organizacyjną seminarium odpowiadał zespół w składzie:

Dorota Matuszko, Katarzyna Piotrowicz, Angelika Palarz, Daniel Celiński-Mysław, Dominika Ciaranek, Aleksandra Gargol, Dominik Gargol

 

Autor sprawozdania

Dorota Matuszko

 

 

 

 

 

 

Seminarium podsumowującego projekt "Klimatolodzy na rzecz zwiększenia partycypacji obywatelskiej", 12-13 września 2015 r. w Krakowie

 

W dniach 12-13 września 2015 roku w Krakowie odbyło się seminarium podsumowujące projekt "Klimatolodzy na rzecz zwiększenia partycypacji obywatelskiej", realizowany w ramach programu Obywatele dla Demokracji, finansowanego z funduszy EOG. Spotkanie odbyło się w Instytucie Geografii i Gospodarki Przestrzennej Uniwersytetu Jagiellońskiego. W wydarzeniu wzięli udział pasjonaci meteorologii, studenci i absolwenci nauk o Ziemi oraz osoby borykające się z problemem braku bezpłatnego dostępu do danych meteorologicznych w tym działacze różnych stowarzyszeń i osoby prowadzące własną działalność gospodarczą.

 

W ramach seminarium odbyło się 5 następujących paneli dyskusyjnych:

  1. Podsumowanie projektu w zakresie zasad prowadzenia pomiarów i obserwacji meteorologicznych.

  2. Metody opracowań klimatologicznych – wskazówki dla pasjonatów meteorologii

  3. Partycypacja pasjonatów meteorologii na rzecz pełnej otwartości danych meteorologicznych

  4. Aktywność społeczna i aktywność w biznesie przy wykorzystaniu danych meteorologicznych.

  5. Prawne aspekty dostępu do danych meteorologicznych

 

Spotkanie rozpoczęło się oficjalnym przywitaniem wszystkich przybyłych przez prezesa SKP – dr hab. Elwirę Żmudzką, po którym nastąpiło krótkie podsumowanie projektu wygłoszone przez jego koordynatora – dr. Marka Chabiora. Najważniejszymi rezultatami projektu było: stworzenie strony internetowej dotyczącej m.in. dobrych praktyk współpracy, udostępniania danych meteorologicznych, czy partycypacji społecznej. W ramach projektu zorganizowane zostały 3 warsztaty i liczne seminaria. Niewątpliwym sukcesem projektu było stworzenie mapy prywatnych (i nie tylko) stacji meteorologicznych, których liczba na 12 września 2015 roku wynosiła 104. Koordynator w swoim wystąpieniu podkreślił, że do niewątpliwych sukcesów projektu należy również zaliczyć stworzenie quizów klimatologicznego oraz chmur i zjawisk, znajdujących się na stronie http://dostepdodanych.pl/biblioteka/quiz, podniesienie problemu dostępności danych w sferze wirtualnej (za pośrednictwem profilu na portalu społecznościowym), a przede wszystkim zapoczątkowanie zmian zachodzących w polskim prawie. Na zakończenie koordynator dodał, że pomimo zbliżającego się oficjalnego zakończenia projektu, będzie on w dalszym ciągu kontynuowany.

Panel 1. prowadzony przez dr hab. D. Matuszko dotyczył kwestii związanych z pomiarami, obserwacjami oraz sposobem prezentacji danych meteorologicznych.

Pierwsze wystąpienie, należące do dr. Marka Błasia, dotyczyło bazy stacji meteorologicznych zrzeszonych w ramach projektu. Baza stacji powstała jako odpowiedź na zapotrzebowanie społeczeństwa na dane meteorologiczne, brak jasnych kryteriów dostępu do danych, a także stale zmniejszającą się liczbę stacji meteorologicznych IMGW. Celem stworzenia bazy danych było zrzeszenie pasjonatów meteorologii i właścicieli stacji meteorologicznych, zwiększenie partycypacji wspomnianych grup oraz zachęcenie ich do współtworzenia polityki w zakresie regulacji dot. jawności danych meteorologicznych. W powstałej bazie danych znalazły się informacje dot. adresów stacji (wraz z współrzędnymi geograficznymi i wysokością nad poziomem morza), czas funkcjonowania stacji, mierzone zmienne meteorologiczne i informacje nt. zasad udostępniania danych ze stacji. Dr Błaś wskazał również problemy jakie rodzi kolektywistyczne tworzenie bazy danych pomiarowych (m.in. niehomogeniczność serii danych, nie dotrzymywanie standardów pomiarowych, nieodpowiednia obsługa stacji). Na zakończenie zgromadzonym zostały przedstawione zagraniczne inicjatywy, będące przykładami wykorzystania danych z amatorskich stacji meteorologicznych.

Kolejne wystąpienia, mgr Jakuba Soroki, obserwatora ze stacji IMGW dotyczyło porównywalności danych mierzonych przyrządami automatycznymi i tradycyjnymi. W swoim wystąpieniu mgr Soroka przybliżył zgromadzonym zmiany, jakie zachodziły w metodach pomiarów podstawowych zmiennych meteorologicznych, przytaczając wyniki badań wskazujących różnice w pomiarach dokonywanych różnymi przyrządami. Kończąc swoje wystąpienie, mgr Soroka wspomniał, że automatyzacja pomiarów jest nieunikniona, na stacjach często są używane czujniki, które się dublują oraz, że dane mierzone automatycznie należy poddawać procesowi weryfikacji.

Panel 2. prowadzony przez dr hab. Elwirę Żmudzką był poświęcony tworzeniu baz danych meteorologicznych i metodom opracowań klimatologicznych.

Jako pierwsza wystąpiła mgr Angelika Palarz, która szczegółowo opisała modele reanalizy klimatologicznej. Modele dzięki ujednoliceniu wszystkich dostępnych danych są nieocenionym źródłem danych, pożytecznym dla monitoringu klimatu Ziemi. Prelegentka podczas wystąpienia przedstawiła źródła danych meteorologicznych, przyczyny braku jednorodności serii, a także opowiedziała o procesie reanalizy danych wykonywanej przy pomocy modelu NCEP-NCAR. W dalszej części prelekcji przytoczone zostały charakterystyki wybranych modeli. Mgr A. Palarz opowiedziała także o jakości danych uzyskiwanych w procesie reanalizy i przytoczyła przykłady zastosowań wyników.

Następnie głos zabrał dr hab. Robert Twardosz wykazując, iż niejednorodności danych występują w każdych pomiarach klimatologicznych. Przytoczone zostały sposoby ujednolicania danych klimatologicznych celem jak najwierniejszego oddania stanu faktycznego. Dr Twardosz pokazywał przede wszystkim jak można ujednolicić wyniki w oparciu o metadata i testy statystyczne.

Następnie o wykorzystaniu statystyki w klimatologii wypowiedział się prof. dr hab. Stanisław Węglarczyk zaznaczając, iż metodę statystyczną trzeba dokładnie dobrać do zagadnienia, jakie nas interesuje. Profesor zaakcentował różnicę miedzy zdarzeniami średnimi wykazując, iż średnia danej próby i średnia ważona lub najwyższa średnia nie są jednoznaczne. Konkluzja z wystąpienia dla uczestników była następująca: nic nie jest jednorodne. Należy pamiętać, że jednorodność może być rozpatrywana jedynie w stosunku do konkretnej charakterystyki.

Panel 3. prowadzony przez dr hab. Zuzannę Bielec-Bąkowską dotyczył roli pasjonatów meteorologii w pełnym dostępie do danych. W tej części jako pierwsza głos zabrała dr. hab. Anita Bokwa pokazując rolę mass mediów w percepcji społeczeństwa informacyjnego. Dr Bokwa zaznaczyła, że dane docierające za pośrednictwem mediów masowych charakteryzują się słabą jakością, objawiającą się licznymi uchybieniami i pomyłkami. Dr Bokwa wspomniała, że przekazom towarzyszy silne zabarwienie emocjonalne i wyolbrzymienia przejawiające się na przykład traktowaniem hipotez jako faktów.

W kolejnej części panelu glos zabrali pasjonaci meteorologii Wojciech Pilorz i Artur Surowiecki. Panowie współpracują w ramach stowarzyszenia Łowcy Burz, wydając ostrzeżenia o możliwym wystąpieniu burz i towarzyszących im zjawisk ekstremalnych. Prowadzą też audyty terenowe, a relacje z nich udostępniają na swojej stronie. Pan Surowiecki zaznaczył, jak poważnym problemem w badaniach synoptycznych jest brak dostępu do danych meteorologicznych z obszaru Polski. Pan Artur przypomniał, iż z IMGW były już prowadzone rozmowy w sprawie nieodpłatnego udostępnienia danych radarowych, jednakże nie doszło do nawiązania współpracy. Reprezentanci stowarzyszenia Polskich Łowców Burz przytoczyli dane dot. popularności ich strony w internecie – zgodnie z zapewnieniami ich prognozy odnotowują nawet do 100tys odsłon. Jest to znakomity przykład, że takie stowarzyszenia są potrzebne i należy poczynić kroki ku uwolnieniu danych meteorologicznych, aby mogły być wykorzystywane przez organizacje pozarządowe. Wystąpienie zakończyło pierwszy dzień warsztatów jednocześnie rozpoczynając dyskusję o przyczynach braku dostępu do danych i sposobach radzenia sobie z nimi.

 

Dzień II

 

Panel 4. prowadzony przez dr Marka Chabiora był poświęcony aktywności społecznej i aktywności w biznesie przy wykorzystywaniu danych meteorologicznych. Podczas sesji pan Artur Surowiecki szerzej omówił problem z dostępem do danych radarowych a pan Szymon Osowski reprezentujący Sieć Obywatelską Watchdog Polska zachęcał do tworzenia koalicji zrzeszeń i stowarzyszeń, by wspólnie starać się o dostęp do danych. Sieć Obywatelska i Stowarzyszenie Klimatologów Polskich w ramach takiej koalicji udziela pomocy każdemu, kto spotkał się z problemem dostępu do danych. Warto zaznaczyć, że ostatnio do koalicji oprócz Stowarzyszenia Meteorologów Ziem Polskich dołączyli Polscy Łowcy Burz.

W trakcie panelu 5. prowadzący Szymon Osowski omówił kwestie prawne, możliwości oraz szanse dotyczące wykorzystania danych meteorologicznych w tworzeniu własnego biznesu. W tej części omówione zostały obowiązujące przepisy dotyczące udostępniania danych meteorologicznych, a także przedstawione zostały najczęstsze problemy związane z pozyskiwaniem danych.

Następnie swoje wystąpienia mieli pan Maciej Groń, Dyrektor Departamentu Społeczeństwa Informacyjnego w Ministerstwie Administracji i Cyfryzacji i pan Piotr Szociński, ekspert ds. informatyzacji. Panowie przedstawili zgromadzonym swoje starania w sprawie wolnego dostępu do danych. Dane „uwolnione” m.in. dzięki wysiłkom obu panów można przeglądać na stronie Centralnego Repozytorium Cyfrowego. Należy zaznaczyć, iż jak wspominał pan Piotr Skociński problem dostępu do danych występuje również na wyższym stopniu ministerialnym. Wiele ministerstw obawia się udostępniać dane, ze względu na możliwość popełnienia błędu i przypadkowe ujawnienie poufnych informacji, za co mogą grozić konsekwencje prawne. Nikt nie chce być odpowiedzialny za wyciek danych zastrzeżonych. Jednocześnie jawność danych jest tematem, który jest marginalizowany na najwyższym szczeblu centralnym, co niestety prowadzi do powolnych prac nad rozbudową Centralnego Repozytorium Cyfrowego, które jak wspomniał pan Maciej Groń udostępnia dane tych jednostek, które dobrowolnie zgodziły się na ich przekazanie. Przy czym „dobrowolnie” oznaczało tu niekiedy długą rozmowę z przedstawicielami ministerstw i instytutów.

Wystąpienie doktora Marka Chabiora zakończyło seminarium i stanowiło zarazem jego podsumowanie. W toku dyskusji zawiązanej na zakończenie, dr Chabior nie krył zadowolenia z osiągnięć SKP, której zniknął jak się okazało pewien niepokojący wpis dotyczący udostępniania danych.

Dr Chabior zaznaczył, iż nie jest to koniec projektu – działania podjęte w trakcie jego trwania będą w dalszym ciągu kontynuowane. Najważniejsze jest jednak to, że w dalszym ciągu będzie prowadzona działalności na rzecz „uwolnienia” danych meteorologicznych.

 

 

 

Grzegorz Kaliński