Istotną część wszystkich zasobów informacyjnych stanowią zasoby tworzone lub finansowane przez podmioty publiczne. Autorzy założeń ustawy uznają, że takie dobra należy uznać za dobra wspólne. Otwartość tych zasobów ma zapewniać maksymalizację korzyści społecznych płynących z ich wykorzystania przez wszystkich zainteresowanych. Przez otwartość rozumie się dostępność zasobów oraz faktyczną i prawną możliwość ponownego ich wykorzystania. Internet zapewnia szeroką możliwość udostępniania tychże zasobów.
Otwarcie zasobów publicznych może zaowocować kreowaniem różnego rodzaju wartości dodanej przez podmioty trzecie. Efektem miałby więc być rozwój nauki oraz usług świadczonych w oparciu o te zasoby. A w konsekwencji zapewniałoby to wyrównywanie szans edukacyjnych i możliwości uczestnictwa w kulturze, a także poprawa efektywności i przejrzystości działania administracji publicznej.

Tak o przesłankach i celach inicjatywy otwartego dostępu w zwizku z pracami nad założeniami ustawy o publicznych zasobach wiedzynapisali Wojciech Rogowski, Włodzimierz Szpringer w 2012 r. w ekspertyzie na zamówienie Ministerstwa Administracji i Cyfryzacji pt. Prawo i ekonomia regulacji otwartego dostępu do publicznych zasobów wiedzy (analiza ekonomiczno-prawna dla oceny skutków regulacji.

I jeszcze jeden cytat z ekspertyzy:

Do najczęściej badanych i wskazywanych obszarów PSI zalicza się zasoby meteorologiczne, przyrodnicze i geograficzne. Otwarcie tych zasobów i łatwość dostępu do nich skutkuję wzrostem liczby i jakości opracowywanych analiz oceny skutków dla środowiska naturalnego planowanych działań inwestycyjnych i innych, tak na poziomie krajowym, regionalnym a szczególnie lokalnym (gminy) (Craglia i in. 2010). Wartość tego rynku szacowana jest w UE na ok. 1 mld EUR. Oszczędności na skutek otwartego dostępu tylko w tej dziedzinie, na poziomie narodowym szacuje się na ok. 200 mln EUR rocznie. Oszczędności na poziomie lokalnym są szacowane na dziesięciokrotnie większe (ok. 2 mld EUR).
Informacje geodezyjne i geograficzne są zasobami publicznymi o dużym znaczeniu i częstotliwości wykorzystania. Stanowią one blisko połowę łącznej wartości powyżej zdefiniowanych zasobów publicznych. W Nowej Zelandii korzyści w produktywności występujące na skutek udostępnienia danych geodezyjno-goeograficznychszacowane były w 2008 na 0,6% PKB (ACIL Tasman, 2009). W Unii Europejskiej analogiczne szacunki wskazują wzrost produktywności o ponad 99 mld EUR i łączną korzyść dla gospodarki rzędu 143 mld EUR (Vickery, 2012, s. 34).

Czytaj całość.

 

PSI (Public Sector Information)